Po wyzwoleniu

 

Zniszczenia spowodowane walkami o Gdynię nie oszczędziły też budynku szkolnego. Kierownik szkoły p. Tadeusz Twardowski w dniu 18.04.1945r. zastał szkołę bez drzwi, okien i tynków. Na podwórzu leżała metrowa warstwa gruzu i śmieci, a wewnątrz budynku ślady bestialstwa niemieckiego. Kompletny brak sprzętów szkolnych, pomocy naukowych, narzędzi w pracowni robót ręcznych. Dnia 20.04. ogłoszono zapisy dzieci do szkoły. Z ogromną radością dzieciaki z Grabówka powitały wieść, że na dzień 23.04 wyznaczono początek nauki. W międzyczasie zwożono z portu, różnymi sposobami, sprzęty nadające się do szkoły. Nauczyciele i dzieci nosili na własnych plecach wszystko, co mogło się przydać. By umożliwić naukę, pozabijano okna i drzwi, żeby nie było przeciągów. W salach o powierzchni 40 m2 uczyło się 40 dzieci, a było zaledwie 28-30 miejsc siedzących. “Dziwne to były czasy” – wspomina p. Maria Staśkiewicz (siostra naszego patrona), która wróciła do swojej szkoły. “Obok szesnastolatka stało dziesięcioletnie dziecko. Dziwna też była mowa polska. Był to zlepek niemiecko-kaszubsko-polskich słów. Trudno było porozumieć się z dziećmi, a jeszcze trudniej uczyć. Młodzież reagowała spontanicznie, nie zawsze mądrze i prawidłowo.” 1.07.1945 roku uruchomiono kuchnię szkolną. Dożywiano 25% dzieci – sierot, półsierot. Pani Maria Kudelska wspomina: “Trudne były czasy dla nauczycieli. Brak żywności, opału, mieszkań, książek, materiałów piśmiennych.” W pierwszych dniach po wojnie do pracy zgłosili się nauczyciele:

p. Tadeusz Twardowski,
p. Helena Fogttowa,
p. Maria Kudelska,
p. Helena Kuletowa,
p. Jan Mikoś,
p. Pelagia Piątkowska,
p. Eugenia Rodkiewicz,
p. Maria Staśkiewicz,
p. Maria Suryczowa,
p. Helena Twardowska.

 

historia3Lekcja w pierwszych dniach po wojnie.

 

Rok szkolny trwający zaledwie trzy miesiące zakończył się 15.07. W wyniku klasyfikacji z 624 uczniów klasyfikowano 617, promując 327.
W czasie wakacji miał się odbyć remont szkoły, który nie doszedł do skutku. 1.09.1945 roku rozpoczęło naukę na trzy zmiany 1200 dzieci, podzielonych na 20 klas. W październiku inspektor szkolny p. Artur Beyma podjął decyzję o podziale szkoły na męską i żeńską. Dziewczęta przeniesiono do nowopowstałej szkoły nr 17, w bloku obok, pod numerem 108A. W grudniu zapadła decyzja remontu szkoły. Zajęcia przerwano do 17.01.1946 roku. W wyniku zbiórki książek wśród dzieci powstała biblioteka szkolna o księgozbiorze liczącym 189 tomów.

Rok szkolny 1945/46 zakończył się. W sierpniu 1946 r. ukończono budowę zrujnowanego boiska. Rok szkolny 1946/47 szkoła rozpoczęła z kadrą liczącą już 16 nauczycieli.

 

historia4Grono Nauczycielskie w 1947 r.

 

W roku szkolnym 1947/48 w ramach walki z analfabetyzmem w szkole powstało Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych, wykorzystując budynek w godzinach wieczornych. W porozumieniu z Wydziałem Zdrowia powstała w szkole Międzyszkolna Poradnia Dentystyczna. Przybyli nowi nauczyciele:

p. Józef Górka,
p. Stanisław Ostap,
p. Zygmunt Degórski,
p. Albina Szwiłpe.

 

Pan Kirschtein – nauczyciel śpiewu, zorganizował chór i orkiestrę – zespół akordeonistów. Pierwsze występy odbyły się w kinie “Fala” na Grabówku, z okazji 1 Maja i Dnia Matki.

 

historia5Zespół młodych akordeonistów.

 

W roku szkolnym 1949/50 Gdyńskie Zakłady Mięsne, samorzutnie zostały zakładem opiekuńczym szkoły. Starały się pomóc szkole wszelkimi sposobami. Urządzali zabawy taneczne i wieczornice, z których dochód przekazywany był na potrzeby szkoły, pomagali w dożywianiu. W roku szkolnym 1953/54 kierownikiem szkoły została p. Maria Kudelska.

 

historia6Przed budynkiem szkoły – zakończenie roku szkolnego.
Mury szkoły opuszcza klasa VII.

 

Rok szkolny 1957/58 rozpoczął się radośnie szczególnie dlatego, że zaświtała nadzieja na otrzymanie nowego budynku szkolnego. Kierowniczki szkół 7 i 17 wzięły udział w oglądaniu terenów przeznaczonych pod budowę szkół na Grabówku. Po pięcioletniej walce o nowy budynek szkolny, powoli stawał się on rzeczywistością. Plac pod budowę wyznaczono przy ul. Okrzei, pomiędzy blokami Gdyńskiej Spółdzielni Mieszkaniowej a blokami pracowników Poczty. Odbyło się zebranie Komitetu Rodzicielskiego z kierownikiem Wydziału Oświaty. 20 maja 1958 roku padły pierwsze łopaty ziemi, wykopanej pod fundament nowej szkoły. Budowa trwała cały rok.

Podziel się: