Lata 70-te

 

Rok szkolny 1970/71 to bardzo tragiczny czas dla szkoły, bowiem właśnie wtedy w tragicznych okolicznościach zginęło dwóch uczniów. Pierwszy z nich Henryk Stopiński zmarł na skutek wybryku chuligańskiego 22 listopada 1970r. W niespełna miesiąc później 17 grudnia podczas wypadków grudniowych zginął Zygmunt Gliniecki.

Uczeń Henryk Stopiński z kl. Vb zginął od porażenia prądem elektrycznym w budynku stacji transformatorowej, gdzie wraz z dwoma kolegami poszli zapalić papierosy. Mimo udzielonej pomocy Heniek zmarł następnego ranka w szpitalu. Ten tragiczny wypadek wstrząsnął społecznością szkolną.

Drugie nieszczęście miało miejsce podczas wydarzeń Grudnia’70. Od 12 grudnia w Gdańsku dochodziło do pierwszych starć ulicznych, zginęli robotnicy, milicjanci, żołnierze. Rozpoczęły się strajki, do których włączyli się także stoczniowcy gdyńscy. Władza próbowała łagodzić konflikt, wzywano, by wrócić do pracy. 17 grudnia o godz. 5:30 na peronie kolejki SKM w Gdyni Stoczni rozegrała się prawdziwa tragedia – do idących do pracy robotników zaczęto strzelać. Ta tragiczna bratobójcza walka wstrząsnęła wszystkimi.

 

17 grudnia 1970 “Pomost” przy przystanku SKM Gdynia Stocznia widok
na ulicę Marchlewskiego (dzisiaj Śmidowicza).

 

Zygmunt Gliniecki, uczeń kl. VIIc (lat 15) zamiast do szkoły pobiegł do pomostu przy ul. Czerwonych Kosynierów (dzisiaj Morskiej), chciał zobaczyć, co się dzieje. Krył się między wagonami. Zupełnie nieoczekiwanie dla każdego ze świadków zdarzenia dostał serię strzałów w piersi – zginął na miejscu. Pogrzeb Zygmunta odbył się 19.12 późnym wieczorem, w tajemnicy, na cmentarzu w Oliwie. Zrozpaczeni rodzice nawet nie próbowali protestować. Zygmunt Gliniecki był najmłodszą ofiarą Wypadków Grudniowych spośród 44 zabitych tego dnia. (Ekshumowany w marcu 1971 roku, spoczywa na cmentarzu w Gdyni-Leszczynkach, tam też Społeczny Komitet BPOG wystawił mu pomnik).

Warto wspomnieć jeszcze, że przez cały ten niespokojny, grudniowy czas nasza szkoła działała. Wielu nauczycieli przychodziło do pracy pieszo ze śródmieścia (p. Deptuch, p. Moskwa) lub z Chyloni (p. Heksel, p. Tesmer, p. Zdrojewska).

Rozpoczął się kolejny rok szkolny 1971/72. W dniu 31.08.1971 Grono Nauczycielskie oraz inspektor szkolny p. Miklaszewski pożegnali długoletnie nauczycielki: p. M. Kudelską i p. M. Staśkiewicz, które odeszły na zasłużony odpoczynek. Pani Staśkiewicz przepracowała wszystkie 38 lat w naszej szkole. Jest to absolutny rekord – pierwsza praca, pierwsza w życiu szkoła i 38 lat dzień po dniu, rok po roku. Młodzież straciła dobrego wychowawcę i przyjaciela. Zaś pani Kudelska, długoletni kierownik szkoły (18 lat) do dziś pozostaje w pamięci swych uczniów z Grabówka. Odchodząca na emeryturę p. Maria Kudelska zostawiła szkołę w dobrych rękach, bowiem dyrektorem została p. Maria Deptuch, magister historii, dotychczasowy zastępca.

10.02.1972 r. Okręgowa Poradnia Zawodowa i Gdańskie Zjednoczenie Budowlane zorganizowało konkurs dla uczniów klas ósmych pod hasłem: “Co wiem o nowoczesnych i tradycyjnych zawodach w budownictwie”. W konkursie wzięli udział uczniowie naszej szkoły: Grzegorz Niewiadomy, Roman Witkowski i Waldemar Kowalski. Chłopcy zakwalifikowali się do finału, który odbył się w Elblągu. Tam, Waldek Kowalski zajął III m., a Grzegorz Niewiadomy IV. Przebieg finału był transmitowany w ogólnopolskim programie telewizyjnym “Budujemy dom”. Od 1972 roku nasi uczniowie zaczęli brać udział w Turnieju wiedzy społeczno – politycznej. Przez szereg lat młodzież przygotowywana przez p. Helenę Moskwę zwyciężała etap po etapie. W Gdyni byliśmy po prostu niepokonani. Po przeprowadzeniu siedmiu edycji konkursu puchar przechodni trafił do nas na stałe. We wspomnianym już 1972 roku nasi reprezentanci to: Maria Krzymińska, Andrzej Cybulski, Andrzej Bartosiński, którzy już wówczas zajęli I miejsce. Ten sam skład uczniów reprezentował także szkołę w konkursie organizowanym przez TPPR (Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej) “Co wiem o ZSRR”. Przygotowani przez panią Marię Tesmer nasi reprezentanci zajęli znowu I miejsce. Nagrodą był adapter z dedykacją: “Szkolnemu Kołu TPPR przy Szkole Podstawowej nr 7 w Gdyni za zajęcie I miejsca w konkursie z okazji 50 lat Kraju Rad”. (Niestety wspomniany adapter nie dotrwał do naszych czasów). Lata siedemdziesiąte to także aktywna działalność drużyn harcerskich. Drużyna dziewcząt wzięła udział w “Giełdzie Wynalazków i Hobbystów,” zajmując także I miejsce. Nagrodą był sprzęt turystyczny. Drużyny harcerskie w tych latach brały udział w różnorodnych akcjach zarobkowych, między innymi w wykopkach. Zarobione pieniądze przeznaczono na letnie obozy i wycieczki. Dzięki temu latem 1974 roku harcerskie wakacje odbyły się na obozie zorganizowanym na Węgrzech. Rok szkolny 1973/74 był rokiem jubileuszowym. Obchodzono 40-lecie istnienia naszej szkoły. Mieliśmy wówczas 33 nauczycieli:

p. Maria Deptuch,
p. Witold Górski,
p. Jadwiga Balcerak,
p. Urszula Heksel,
p. Teresa Narloch,
p. Elżbieta Pęksa,
p. Lucyna Brucka,
p. Urszula Juchniewicz,
p. Irena Nedbalska,
p. Irena Przudzik,
p. Anna Choroś,
p. Elżbieta Kalisz,
p. Waldemar Niedźwiedzki,
p. Danuta Sandowicz,
p. Stanisław Czarnecki,
p. Iwona Kuligowska,
p. Zofia Nowakowska,
p. Halina Kulpińska,
p. Barbara Nowicka,
p. Anna Tomalska,
p. Longina Zdrojewska,
p. Bogumiła Duchnowska,
p. Maria Mikoś-Komorowska,
p. Wanda Olszewska,
p. Maria Tesmer,
p. Zofia Dzwoniarska,
p. Helena Moskwa,
p. Maria Pawłowska,
p. Joanna Wiśniewska,
p. Barbara Gajzler,
p. Apolonia Musiał,
p. Lucyna Paszul,
p. Irena Szklińska.

 

W tym jubileuszowym roku przystąpiono do prac związanych z budową boiska. Prace te rozpoczęto przy współudziale rodziców i uczniów. Budową kierował mjr Gawroń, przewodniczący Komitetu Rodzicielskiego. Dzięki niemu większość prac wykonała Jednostka Wojskowa na Grabówku.

Uczniowie przy budowie boiska.

 

W 1973 roku wiele placówek oświatowych wprowadziło nowy, eksperymentalny program nauczania matematyki dla klas I. Taką klasę prowadziła u nas p. Urszula Heksel. Nowy program zachwycił wszystkich nowatorskimi metodami pracy, ciekawym ułożeniem treści. “Program ten wymagał od nauczyciela wiele nakładu pracy przy poszukiwaniu sposobów na dobre utrwalenie treści oraz przy przygotowaniu dużej ilości pomocy naukowych. Niemniej jednak nauka prowadzona przez 3 lata – przyniosła wymierne efekty” – wspomina po latach pracująca w klasie eksperymentalnej długoletnia nauczycielka tej szkoły, Urszula Heksel.

W roku 1974/75 miało miejsce kolejne ważne wydarzenie: ślubowanie klas pierwszych. 58 pierwszaków przyrzekało być dobrym uczniem i sumiennie spełniać obowiązki szkolne oraz dbać o jej dobre imię. Uroczystość ta była później corocznie powtarzana i zawsze wzbudzała emocje wśród maluchów i ich rodziców.

Od września 1974 r. miał miejsce także inny eksperyment pedagogiczny – utworzono klasę siódmą uzawodowioną. Klasa liczyła 28 chłopców, których ze względu na trudności z ukończeniem szkoły, zaczęto przygotowywać do zawodu mechanika samochodowego. Uczestniczyli oni dwa razy w tygodniu w praktykach w jednym z zakładów pracy na Grabówku. Wychowawczynią tej klasy została pani Teresa Narloch. Warto wspomnieć, że rok ten był pierwszym rokiem pracy pani Marii Łuczyk – późniejszej woźnej naszej szkoły.

 Pamiątkowe zdjęcie uczniów klasy I, po ślubowaniu z roku 1978.

 

Nowy rok szkolny 1975/76 zaczęto w całej Polsce w innym niż zwykle terminie – 21 sierpnia. Było to konsekwencją wprowadzonej reformy oświaty związanej z uruchamianiem “dziesięciolatki”. (Reformę tę zarzucono po kilku latach) Z nowym rokiem szkolnym odszedł z pracy p. Witold Górski, w związku z tym zastępcą dyrektora została p. Teresa Kiecol. Z okazji Dnia Nauczyciela uchwałą Rady Państwa zostały odznaczone Złotym Krzyżem Zasługi: p. M. Deptuch, p. Z. Dzwoniarska, p. U. Heksel, p. H. Kulpińska, p. B. Nowicka, p. W. Olszewska, p. A. Tanalska, p. L. Zdrojewska. Rok później do grona wyróżnionych dołączyły: p. Jadwiga Balcerak, p. Teresa Narloch, p. Helena Moskwa. Ważnym wydarzeniem szkolnym było też uroczyste przekazanie boiska sportowego. W kilka dni po uroczystości (26-29.05) na tym boisku odbyły się Gdyńskie Igrzyska Sportowe Młodzieży Szkolnej. Uczennice naszej szkoły pod kierunkiem Lucyny Paszul brały udział w pokazach gimnastycznych.

 

W roku szkolnym 1976/77 dzieci klas I otrzymały nowy podręcznik do nauki języka polskiego – “Litery” Ewy i Feliksa Przyłubskich. Zastąpił on jeszcze przedwojenny “Elementarz” Mariana Falskiego. Dzień Nauczyciela tym razem nabrał jeszcze bardziej odświętnej oprawy. Obchodzono 25-lecie pracy p. Marii Deptuch, p. I. Przudzik oraz p. H. Łuczyńskiej – wykwalifikowanej kucharki, która zaczęła pracę w naszej szkole w 1958r. Uroczystość tę przygotował Samorząd Uczniowski, który nie tylko przygotował wiersze i piosenki oraz występ szkolnego zespołu muzycznego, ale też wręczył pracownikom szkoły drobne upominki. W roku 1976 szkoła otrzymała pokaźną sumę pieniędzy na wyposażenie gabinetów. Zakupiono meble, pomoce naukowe, radia, adaptery, magnetofony i telewizory. Był to chyba jedyny moment w historii tej placówki, gdy można było tak wiele gabinetów doposażyć. Fundusz ten przekazano szkole nie bez przyczyny. Otóż 5.10.1976 roku o naszej szkole znów było głośno, a wśród innych punktów programu zaplanowano zwiedzenie szkoły – to wyjaśniło wcześniejszy gest władz miasta. Właśnie na początek października 1976 wyznaczono termin otwarcia Izby Pamięci Narodowej. Znalazły się w niej pamiątki z okresu drugiej wojny światowej, historyczne już kosy i kilka ocalałych fotografii gdyńskich kosynierów. W uroczystości wziął udział twórca i komendant batalionu kosynierów – Kazimierz Rusinek.

 

 Lekcja w nowo wyposażonej klasie.

 

W latach 1977/78 i 1978/79 grono pedagogiczne zasiliły młode nauczycielki, które na długie lata związały się ze szkołą:

p. Katarzyna Brzeska,
p. Elżbieta Wikarska,
p. Wiesłąwa Ogonowska,
p. Lilianna Hoppe,
p. Mirosława Cegielska.

 

Rok 1978/79 przyniósł szkole zwycięstwo w konkursie na najlepiej wyposażoną klasopracownię. Komisja konkursowa mianem tym obdarzyła gabinet urządzony przez p. Zofię Dzwoniarską. Z początkiem września 1979r. przeszła na emeryturę dyrektor, p. Maria Deptuch. Zakończył się kolejny etap historii szkoły. Pani Maria Deptuch przez szereg lat pracowała nad jej wszechstronnym rozwojem, wiele uroczystości zyskało nową oprawę, umocniła się pozycja samorządu szkolnego, szkoła została doposażona w nowe sprzęty, aktywnie pracowały drużyny harcerskie. Niezwykle dobrze układała się współpraca z zakładami patronackimi: Jednostką Wojskową i “Baltoną”. Szkoła była zaangażowana w mieście i w dzielnicy.

 

1.09.1979r. funkcję dyrektora szkoły przejęła pani Teresa Kiecol, mgr biologii, funkcję zastępcy zaś powierzono p. Bogumile Duchnowskiej.

Podziel się: